การปรับระยะห่างของสกรูสำหรับเครื่องอัดรีดสกรูคู่ทรงกรวย SJSZ65/132 WPC กรอบประตู

SJSZ65/132 PVC-WPC (ไม้พลาสติกคอมโพสิต) กรอบประตูเครื่องอัดรีดสกรูคู่ทรงกรวย

แผนการปรับพิเศษสำหรับระยะห่างของสกรู (อุปกรณ์ Yongte– เวอร์ชันการใช้งานนอกสถานที่)

สำหรับวัสดุผสมไม้-พลาสติก PVC (มีลักษณะพิเศษคือมีปริมาณผงไม้สูง อัตราส่วนสารตัวเติมสูง มีความไวต่อการสึกหรอ และความง่ายในการไหม้เกรียมของเส้นใยไม้) ระยะห่างระหว่างชิ้นส่วนไม่สามารถทำได้ง่ายๆ จากโปรไฟล์ PVC มาตรฐาน แต่จำเป็นต้องใช้ระยะห่างที่มากขึ้นเล็กน้อยสำหรับคอมโพสิตไม้พลาสติกเพื่อลดความร้อนจากการเสียดสี ลดการสึกหรอของสกรู และป้องกันไม่ให้ผงไม้ไหม้ 

• รุ่น: SJSZ65/132; 
• ผลิตภัณฑ์ที่ใช้งานได้: PVC ไม้-พลาสติก Solid กรอบประตู/ประตูล้อมรอบ; 
• เงื่อนไขการปรับ: ภายใต้อุณหภูมิแวดล้อมปกติในสถานะเย็นของเครื่องจักรทั้งหมด หลังจากการสูญเสียพลังงานและการปิดเครื่อง หรือหลังจากการล้างวัสดุที่ตกค้างออกจากกระบอกเครื่องจักร
• หลักการปรับ: ปรับตำแหน่งตามแนวแกนของสกรูโดยใช้ปะเก็นทองแดงแรงขับที่ปลายด้านหลังของสกรู ✅ ทำให้ปะเก็นหนา → สกรูเคลื่อนไปข้างหน้า (ไปทางหัวเครื่องจักร) → ระยะห่างลดลง ✅ ทำให้ปะเก็นบางลง → สกรูเคลื่อนไปข้างหลัง (ไปทางกล่องกระจาย) → ระยะห่างเพิ่มขึ้น

1、พารามิเตอร์อ้างอิงเป้าหมาย (มาตรฐานการวัดสถานะเย็น)

1. จังหวะอ้างอิงการถอนสกรู (แนะนำ: 7.0 มม.)

ช่วง: 6.5–7.5 มม. (โดยทั่วไปใช้สำหรับโปรไฟล์ PVC มาตรฐาน: 6–7 มม. ขีดจำกัดบนสำหรับวัสดุผสมระหว่างไม้และพลาสติกจะผ่อนคลาย)

การแปลงเทเปอร์: สำหรับรุ่น SJSZ65/132 ทุกๆ 1 มม. การเคลื่อนตัวตามแนวแกนของสกรู ระยะห่างในแนวรัศมีด้านเดียวระหว่างเกลียวของสกรูและกระบอกจะเปลี่ยน γ 0.022 มม.

2. ตัวบ่งชี้การควบคุมช่องว่างสามประเภท

โต๊ะ

คำเตือนการสึกหรอ: หลังจากใช้งานเป็นเวลานาน หากระยะห่างจากรัศมีด้านเดียวเกิน 0.40 มม. จะต้องซ่อมแซมสกรู ซึ่งจะส่งผลให้มีการไหลย้อนกลับเพิ่มขึ้น การทำให้เป็นพลาสติกไม่สม่ำเสมอ มีช่องอากาศปรากฏที่กรอบประตู และพื้นผิวที่หยาบ

2、เตรียมเครื่องมือ

หน้าปัดแม่เหล็ก + ฐานติดตั้ง, ฟีลเลอร์เกจความแม่นยำ 0.02, ไมโครมิเตอร์เชิงลึก, แหวนรองปรับทองแดงสีม่วงครบชุด (0.05/0.10/0.20/0.5 มม.), แท่งทองแดงบริสุทธิ์ (ห้ามใช้แท่งเหล็กกระแทกกับสกรู), ปากกามาร์กเกอร์, ไฟฉายความเข้มสูง

3、ขั้นตอนการปรับมาตรฐาน (ลำดับที่เข้มงวด ไม่สามารถย้อนกลับลำดับได้)

ขั้นตอนที่ 1: การตรวจสอบก่อนการประกอบและการตรวจสอบความร่วมแกน

1. ทำความสะอาดสกรู กระบอก และแกนผสม ตรวจสอบโครงสกรูเพื่อหารอยขีดข่วน เสี้ยน หรือสิ่งสะสมที่เป็นคาร์บอน

2. ติดตั้งสกรูสองตัว จัดแนวร่องฟันให้ตรงกับเพลาส่งออกของกล่องจ่าย จากนั้นใส่ปลอกเลื่อนที่เชื่อมต่อกับร่อง

3. หมุนเครื่องด้วยตนเองอย่างน้อย 3 รอบเต็ม; ตลอดกระบวนการจะต้องไม่มีการติดขัดอย่างรุนแรงหรือเสียงเสียดสีจากโลหะผิดปกติ

4. ตรวจสอบว่าส่วนรองรับกระบอกปืนอยู่ในแนวระดับ และค่าเบี่ยงเบนการจัดตำแหน่งระหว่างกระบอกปืนและกล่องจ่ายคือ ≤ 0.05 มม.

หากเฟืองเลี้ยวมีเสียงดังผิดปกติเป็นระยะๆ ให้แก้ไขปัญหาการจัดตำแหน่งก่อน อย่าทำการปรับเปลี่ยนปะเก็นแบบตาบอด

ขั้นตอนที่ 2: วัดระยะเคลื่อนตามแนวแกนสูงสุดของเพลาสกรู (โดยใช้วิธีไดอัลอินดิเคเตอร์)

1. ฐานเกจวัดแรงแม่เหล็กได้รับการแก้ไขที่ปลายด้านหน้าของกระบอกสูบ ปลายการวัดวางอยู่ที่ส่วนปลายของหัวเล็กของสกรู และแป้นหมุนถูกตั้งไว้ที่ศูนย์

2. ใช้แท่งทองแดงขันสกรูให้แน่นจนสุดจนถึงจุดศูนย์กลางตายด้านหลัง (ใกล้กล่องจ่ายไฟ) ซึ่งสกรูจะอยู่นิ่ง

3. ใช้สกรูอีกตัวเพื่อดันไปข้างหน้าจนกว่าจะถึงตำแหน่งจำกัด อ่านค่า = การเคลื่อนตัวของระยะชักรวมของสกรูตัวเดียว

4. วัดสกรูด้านซ้ายและขวาอย่างอิสระ หมุนแต่ละอัน 180° และทำการวัดซ้ำสองครั้ง จากนั้นจึงบันทึกข้อมูล

ขั้นตอนที่ 3: ปรับระยะห่างของเกลียว–กระบอก (ปรับก่อน)

วัตถุประสงค์: จังหวะการถอยกลับของสกรูจะต้องคงที่ที่ประมาณ 7.0 มม. และระยะห่างในแนวรัศมีจะต้องอยู่ในช่วง 0.28–0.35 มม.

1. เพิ่มหรือถอดปะเก็นทองเหลืองที่ปลายเพลาขับของสกรู

2. หลังจากปรับหยาบเสร็จแล้ว ให้สอดฟีลเลอร์เกจจากช่องป้อนและวัดสามจุด: 1 ส่วนป้อน (ที่ปลายด้านใหญ่ของแกนสกรู ปลาย 132); ② ส่วนตรงกลางของถัง; 3. ปลายเล็กจำหน่าย (ปลาย 65)

3. การกวาดล้างอุปกรณ์ต่อพ่วงจะต้องสม่ำเสมอ ส่วนป้อนอาหารมีแนวโน้มที่จะเกิดการขูดขีดของกระบอกสูบได้ง่ายที่สุด ซึ่งต้องมีการตรวจสอบอย่างใกล้ชิด!

แนวทางการผลิต MDF: ควรเว้นระยะขอบไว้เหนือขีดจำกัดบนเล็กน้อย ดีกว่ายึดตามขีดจำกัดล่างอย่างเคร่งครัด เนื่องจากจะช่วยลดความร้อนจากการเจียร

ขั้นตอนที่ 4: ปรับระยะห่างด้านข้างแบบตาข่ายสกรูคู่ (แกน)

1. แก้ไขตำแหน่งของสกรู A ให้เข้าที่ จากนั้น งัดสกรู B ไปข้างหน้าและข้างหลัง และบันทึกตำแหน่งสุดขั้วไปข้างหน้าและข้างหลัง

2. สังเกตระยะห่างทั้งด้านซ้ายและด้านขวาของคู่ตาข่ายของสกรูสองตัวเพื่อให้แน่ใจว่าระยะห่างทั้งสองด้านเท่ากัน

3. ระยะห่างระหว่างทั้งสองด้านไม่สม่ำเสมอ: อนุญาตให้ปรับเพียงเล็กน้อยเพียง 0.05–0.1 มม. ผ่านการปรับแต่งปะเก็นแบบละเอียดเท่านั้น ห้ามทำการปรับเปลี่ยนที่สำคัญ ✅ เกณฑ์การยอมรับ: ที่มุมการหมุนใดๆ ของแกนสกรู จะต้องไม่มีการเสียดสีกันระหว่างโครงสกรู และความแตกต่างของระยะห่างระหว่างทั้งสองด้านจะต้อง <0.06 มม.

ขั้นตอนที่ 5: ตรวจสอบระยะห่างจากส่วนปลายของแกนถึงจุดบรรจบกันแบบเกลียว

สกรูสองตัวเพิ่มหรือถอดปะเก็นที่มีความหนาเท่ากันพร้อมกัน โดยเลื่อนไปข้างหน้าและข้างหลังอย่างสม่ำเสมอเพื่อปรับระยะห่างของผิวหน้าด้านท้ายเป็น 3.5–4.5 มม.

การปรับปะเก็นเดี่ยวทีละชิ้นจะส่งผลต่อระยะห่างของตาข่าย!

ขั้นตอนที่ 6: การล็อค การทำเครื่องหมาย และการตรวจสอบการไม่มีโหลด

1. เมื่อระยะห่างตรงตามข้อกำหนดที่ระบุ ให้ขันน็อตยึดด้านหลังให้แน่นสม่ำเสมอ

2. ทำเครื่องหมายเครื่องหมายอ้างอิงการจัดตำแหน่งบนสกรู ปลอกร่อง และเพลาเอาท์พุต เมื่อแยกชิ้นส่วนและประกอบกลับในรอบถัดไป เพียงคืนค่าการจัดตำแหน่งเดิมโดยใช้เครื่องหมายอ้างอิงเหล่านี้

3. การหมุนต่อเนื่องแบบแมนนวลที่อุณหภูมิห้องความเร็วต่ำ 5 รอบเต็ม เกณฑ์การยอมรับ: ✔ ไม่มีเสียงเสียดสีจากโลหะมีคมตลอดกระบวนการทั้งหมด ✔ ความต้านทานการหมุนมีความสม่ำเสมอโดยไม่มีจุดเกาะติดเป็นระยะ

4. สำหรับเครื่องจักรใหม่หรือสกรูไดรฟ์ที่ได้รับการปรับปรุงใหม่: ดำเนินการอุ่นเครื่องแบบไม่มีโหลดความเร็วต่ำเป็นเวลา 30 นาที และตรวจสอบเสียงรบกวนที่ผิดปกติอย่างต่อเนื่อง

4、ผลกระทบของขนาดช่องว่างต่อการผลิตวงกบประตูไม้พลาสติก PVC

① Gap น้อยเกินไป (ต่ำกว่าขีดจำกัดล่าง)

· กลไกการขัดด้วยสกรูและกระบวนการเจียรร่วมกันแบบสกรูคู่ทำให้ความร้อนจากการเสียดสีเพิ่มขึ้นอย่างรวดเร็ว

· ในระหว่างการทำให้ผงไม้เป็นถ่านที่อุณหภูมิสูง เส้นสีดำและอนุภาคที่ไหม้เกรียมจะปรากฏบนพื้นผิวของโปรไฟล์

· แรงบิดของมอเตอร์พุ่งสูงขึ้น การสึกหรอของสกรูดูเพล็กซ์รุนแรงขึ้น และเพิ่มภาระบนตลับลูกปืนกันรุน

② ช่องว่างใหญ่เกินไป (เกินขีดจำกัดบน 0.35 มม.)

· กรดไหลย้อนแบบย้อนกลับมีความเข้มข้นมากขึ้น ส่งผลให้เกิดการทำให้เป็นพลาสติกไม่สม่ำเสมอ

· ความผันผวนของเอาต์พุตมีความสำคัญ ความหนาของผนังกรอบประตูไม่เสถียร และมีรูพรุนขนาดเล็กปรากฏขึ้นภายใน

· ความผันผวนของแรงดันอย่างมาก ความยากในการจัดรูปทรง และผลผลิตที่ลดลง

5、การใช้งานคอมโพสิตไม้-พลาสติก: ข้อห้ามเฉพาะและประเด็นสำคัญของ O&M

1. ❌ ห้ามเพิ่มอุณหภูมิระหว่างการปรับสภาวะร้อน: วัสดุพีวีซีและไม้พลาสติกทำงานที่อุณหภูมิสูง เนื่องจากการขยายตัวทางความร้อนของโลหะ หากมีการปรับช่องว่างในสภาวะเย็นแต่อุณหภูมิเพิ่มขึ้น อาจเกิดการเสียดสีของกระบอกสูบได้ง่าย

2. ❌ ห้ามใช้ปะเก็นเหล็ก ต้องใช้ปะเก็นทองแดงเพื่อดูดซับแรงกระแทกและป้องกันหน้าแทง

3. ❌เมื่อการปรับเปลี่ยนเสร็จสมบูรณ์แล้ว ให้ดำเนินการผลิตเต็มพิกัดโดยตรง ขอแนะนำให้ดำเนินการขั้นตอนการเปลี่ยนโดยใช้อัตราการป้อนต่ำ ความเร็วต่ำ และการอุ่นก่อนโดยไม่มีโหลด

4. สูตรคอมโพสิตไม้พีวีซีใช้ผงไม้และแคลเซียมคาร์บอเนตเป็นสารตัวเติม ซึ่งเป็นระบบที่มีแนวโน้มการสึกหรอสูง: ต้องวัดปริมาณการสึกหรอของโครงสกรูทุกๆ 4,000 ชั่วโมง หากระยะห่างข้างเดียวเกิน 0.4 มม. จะต้องทำการซ่อมสเปรย์

5. หากมีการรั่วไหลของวัสดุในส่วนไอเสียสูญญากาศหรือหากความดันยังคงไม่เสถียร ให้จัดลำดับความสำคัญในการตรวจสอบว่าระยะห่างเกินขีดจำกัดที่ระบุหรือไม่

6. หากอัตราส่วนการเติมผงไม้เกิน 55% สามารถตั้งค่าระยะฟันเฟืองอ้างอิงได้ระหว่าง 7.2–7.5 มม. (โดยเพิ่มระยะห่างอย่างเหมาะสม)

6、ขั้นตอนการวินิจฉัยการเริ่มต้นที่ง่ายขึ้นในสถานที่ (เมื่อการแยกส่วนหน่วยสำหรับการวัดไม่สะดวก)

เพิ่มอุณหภูมิจนถึงช่วงการประมวลผลไม้พลาสติกที่ 165–175 °C; ใช้งานยูนิตหลักด้วยความเร็วต่ำในโหมดจุดต่อจุดภายใต้สภาวะที่ไม่มีโหลด:

1. เสียงเสียดสีจากโลหะที่แหลมคมเป็นระยะๆ → บ่งชี้ว่าระยะห่างน้อยเกินไป เพิ่มความหนาของปะเก็นอย่างสม่ำเสมอ

2. แรงบิดต่ำ ความเร็วการปล่อยที่ผิดปกติ (บางครั้งก็เร็วเกินไป บางครั้งช้าเกินไป) ความพรุนหลายจุดในหน้าตัดของกรอบประตู และการทำให้เป็นพลาสติกแห้ง → ระยะห่างมากเกินไป ทำการปรับแบบละเอียดไปข้างหน้าเล็กน้อย

3. ในระหว่างการผลิตที่มีความเสถียร จุดดำคล้ำที่ผิดปกติยังคงปรากฏอยู่ ขั้นแรก ตรวจสอบว่าช่องว่างเล็กเกินไปหรือไม่ ซึ่งอาจทำให้เกิดความร้อนสูงเกินเฉพาะที่